١
هابیل: بابا امروز چرا عیده؟!
آقای چیز: عید قربانه پسرم!
قابیل: اینو خودمون میدونیم بابا. فکر کنم بهتره یه کم به فکرت فشار بیاری تا بفهمی که نپرسید چه عیدیه. گفت چرا عیده؟!
آقای چیز: آهان. به خاطر قربان!
هابیل: یعنی به خاطر آقا قربان؟
آقای چیز: نه پسر گلم. ببین قربان یعنی قربونی کردن گوسفند یا هر چیز دیگه. مثلاً یه آدم. قربونی کردن، یعنی سر بریدن. دیدی چه جوری سر گوسفند رو می برن؟! همونجوری! البته در آرامش. یعنی یک جوری که درد زیادی نداشته باشه. و حتماً قبلش هم طرف باید آب بخوره. چون ممکنه تشنه اش باشه.
هابیل: بابا، وقتی سر کسی رو ببرن چی میشه؟
آقای چیز: دیگه سر نداره.
قابیل: بابا، چرا شبا که ما میخوابیم آقا پلیسه بیداره؟
آقای چیز: حتماً به خاطر زنشه!
هابیل: چون زنش دزده؟
آقای چیز: ببین، آقا پلیسه همه اش داره فکر می کنه که چه جوری میتونه شغل دوم پیدا کنه تا از پس هزینه های زنش بر بیاد. خب، خوابش نمی بره دیگه. اون همه اش توی فکر قسط و قرض و ایناست. داره فکر می کنه پول مهمونی دویست نفره ای رو که زنش برای ختنه بچه اش گرفته از کجا جور کنه. شایدم به این فکر می کنه که دزدی از پلیسی بهتره. به هر حال داره به کارای زنش فکر می کنه.
قابیل: یعنی زنش خوابه؟
آقای چیز: من از زنش خبر ندارم!
هابیل: بچه هم داره؟
آقای چیز: آره. یه دوقلو داره.
قابیل: من و هابیل؟!
آقای چیز: نه، اسمشون یه چیز دیگه است.
هابیل: بابا تو همه اش داری ما رو می پیچونی. اینا رو از مامان هم پرسیدیم. اون می گفت آقا پلیسه شبا بیدار میمونه که غذا درست کنه برای بچه ها فردا ببرن مدرسه. می گفت اون خیلی مهربونه و توی کار خونه به زنش کمک می کنه. من مطمئنم تو داری ما رو می پیچونی. بی خیال بابا. برو به کار و زندگیت برس. ما هم بریم بازیمونو بکنیم.
آقای چیز: دیگه سوالی ندارید؟
قابیل: بابا دوستام میگن بابات همه رو گذاشته سر کار، راست میگن؟
آقای چیز: نه عزیزم، من توی شرکت فقط دو تا کارمند دارم. اونا هم به زودی عوض میشن. اونی که همه رو گذاشته سر کار یکی دیگه است. پاشو بچه بحث سیاسی راه ننداز. پاشو برو سر مشق و درست.
١