چند وقت پیش توی یکی از پُست های همین وبلاگ درباره هیجان زدگیم از خواندن کتابی نوشتم که وقتی تمام شد تصمیم گرفتم یک بار دیگر بخوانمش و اولین بار بود کتابی این شوق را در من بر می انگیخت! و امشب به شیوه خیلی خاص و تاثیرگذاری خبردار شدم که "ماریو بارگاس یوسا" نویسنده همان کتاب (سال های سگی) که البته کتاب معروف ترش "گفتگو در کاتدرال" است، نوبل ادبی 2010 را به خود اختصاص داد. این خبر برایم لذت بخش بود، انگار خودم داورِ این جایزه بوده ام!
Mario Vargas Llosa, en su casa de Madrid.


