از شریعتی حرف زدن برام آسون نیست. فقط چند جمله از کتاب نامه ها براتون می نویسم...
- اساسآ عکس العمل روح و عاطفه آدمی این است که مظلوم را معصوم می بیند.
- در حرکت روح انسان -چه روح فردی، چه اجتماعی- من به این منحنی معتقد شده ام که فرمول سیر جبری و طبعی تحول انسان است و آن را هم در قصه پرمعنی آدم می توان یافت و هم در همه جامعه ها و تمدن های بزرگ تاریخ: چین، هند، رم... و اکنون، غرب!
و در خود نیز سرگذشت روح های بزرگ که از خانواده اشرافی بوده اند: لائوتزو، بودا، زرتشت، مانی، مزدک، سقراط و افلاطون، ابراهیم ادهم، سنایی و ناصرخسرو خودمان...
نیاز - رفاه - پوچی - عصیان - معنی گرایی.
